1
00:00:06,040 --> 00:00:08,920
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:13,080 --> 00:00:14,160
‎ขอได้ไหม

3
00:00:19,280 --> 00:00:20,840
‎กฎมีไว้เพื่อละเมิด

4
00:00:21,640 --> 00:00:23,120
‎เตรียมตัวนะ หนุ่มๆ

5
00:00:23,200 --> 00:00:24,240
‎แต่รักไร้ซึ่งกฎ

6
00:00:26,000 --> 00:00:27,480
‎คิดว่าตัวเองเป็นใคร

7
00:00:27,560 --> 00:00:29,400
‎ข้ารักเจ้า แอนน์

8
00:00:30,080 --> 00:00:31,080
‎ยังไม่พอเพคะ

9
00:00:31,720 --> 00:00:34,480
‎ไม่พอสำหรับแอนน์ โบลินสินะ

10
00:00:35,960 --> 00:00:39,160
‎แอนน์จะเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ทั้งหมด

11
00:00:39,760 --> 00:00:41,720
‎พระองค์ตรัสเหรอว่าจะแต่งงานกับเจ้า แอนน์

12
00:00:41,800 --> 00:00:43,080
‎แน่นอน

13
00:00:44,560 --> 00:00:45,560
‎ทำนองนั้น

14
00:00:46,800 --> 00:00:49,520
‎เธอเป็นผู้หญิงปากกล้า…

15
00:00:49,600 --> 00:00:53,920
‎ข้าพูดคำเดียว เฮนรี่จะสั่งเด็ดหัวท่านแน่

16
00:00:54,000 --> 00:00:56,120
‎ถ้าข้าเป็นเจ้า จะไม่หวังสูงนักนะ

17
00:00:56,200 --> 00:00:58,120
‎ในยุคสมัยที่ไม่ชอบผู้หญิงเอาซะเลย

18
00:00:58,200 --> 00:01:01,240
‎เรานำพาผู้คนให้ใกล้ชิดกับพระเจ้า
‎มากกว่าที่เคย!

19
00:01:01,320 --> 00:01:02,320
‎พอที!

20
00:01:02,400 --> 00:01:05,560
‎ความคิดของแอนน์อันตรายมากจริงๆ

21
00:01:05,640 --> 00:01:07,720
‎แอนน์ โบลิน เจ้าจะให้การว่ายังไง

22
00:01:08,320 --> 00:01:09,160
‎ไม่มีความผิด

23
00:01:12,920 --> 00:01:13,840
‎ช่วยด้วย

24
00:01:17,080 --> 00:01:17,920
‎ช่วยด้วย

25
00:01:22,040 --> 00:01:23,160
‎เขาบอกว่ามันจบลงแล้ว

26
00:01:23,680 --> 00:01:24,920
‎ไม่มีวันหรอก

27
00:01:35,920 --> 00:01:39,840
‎(แอนน์ โบลิน)

28
00:01:41,520 --> 00:01:45,400
‎(ปี 1536)

29
00:01:49,800 --> 00:01:52,400
‎ในนี้หนาวนะ ไวน์อีกไหม

30
00:01:56,080 --> 00:01:58,920
‎ขอบคุณที่ยอมคุยกับข้าอีก แอนน์

31
00:01:59,880 --> 00:02:01,200
‎เราจะเริ่มตรงไหนดี

32
00:02:02,880 --> 00:02:03,960
‎ครั้งที่แล้วที่เราคุยกัน

33
00:02:04,040 --> 00:02:06,720
‎ท่านกำลังเล่าถึงช่วงเวลา
‎สมัยที่ท่านอยู่อองบัวส์

34
00:02:18,520 --> 00:02:23,000
‎ข้าถูกส่งตัวไปฝรั่งเศส
‎ไม่ใช่เพื่อหาสามี แต่เพื่อค้นหาตัวเอง

35
00:02:24,200 --> 00:02:27,960
‎สิ่งที่ทำให้ข้าตื่นเต้นมากคือความคึกคัก

36
00:02:28,640 --> 00:02:30,360
‎พลังงานสร้างสรรค์

37
00:02:30,440 --> 00:02:32,720
‎การก่อกบฏ การถกเถียงกัน

38
00:02:36,840 --> 00:02:40,640
‎(อองบัวส์ ฝรั่งเศส)

39
00:02:40,720 --> 00:02:44,960
‎(20 ปีก่อนหน้านั้น)

40
00:02:56,080 --> 00:02:58,600
‎ตอนแรกที่แอนน์ โบลินไปถึงราชสำนักฝรั่งเศส

41
00:02:58,680 --> 00:03:00,200
‎เธอเป็นแค่แรกรุ่น

42
00:03:00,280 --> 00:03:04,240
‎และเธอแตกต่างจากผู้หญิงส่วนใหญ่
‎ในสมัยนั้นเลยโดยสิ้นเชิง

43
00:03:04,320 --> 00:03:05,720
‎ขอบคุณ แน่นอีก

44
00:03:16,800 --> 00:03:17,640
‎แอนน์

45
00:03:18,200 --> 00:03:19,760
‎เจ้าน่าจะไปสังสรรค์มากขึ้นนะ

46
00:03:19,840 --> 00:03:22,320
‎ที่นี่มีงานรื่นเริงเยอะแยะ
‎เจ้ากลับเอาแต่นั่งอ่านหนังสือ

47
00:03:24,680 --> 00:03:28,520
‎ครอบครัวของเธอมอบการศึกษาชั้นเลิศให้เธอ

48
00:03:28,600 --> 00:03:30,200
‎เธอฉลาดเกินวัยมาก

49
00:03:30,280 --> 00:03:32,840
‎เป็นนักคิดอิสระ เป็นหนอนหนังสือ

50
00:03:32,920 --> 00:03:36,600
‎มีความคิดของตัวเอง
‎และกล้าแสดงความคิดเห็น

51
00:03:37,240 --> 00:03:39,800
‎โถ กษัตริย์ฟรานซิสมีรสนิยมดีจัง

52
00:03:39,880 --> 00:03:41,760
‎การเป็นภรรยาน้อยของชายที่แต่งงานแล้ว

53
00:03:41,840 --> 00:03:46,000
‎ก็เหมือนกับอยู่กลางกองไฟโดยไม่มอดไหม้

54
00:03:46,800 --> 00:03:49,720
‎พี่ไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร เชื่อเถอะ

55
00:03:49,800 --> 00:03:53,480
‎บางอย่างก็ไม่มีสอนในหนังสือ

56
00:03:54,480 --> 00:03:55,440
‎มาเถอะ

57
00:04:07,360 --> 00:04:09,800
‎แมรี่ โบลิน พี่สาวของแอนน์

58
00:04:09,880 --> 00:04:14,280
‎สนใจแสวงหาความสุขฉาบฉวยมากกว่า

59
00:04:14,360 --> 00:04:16,800
‎และความพึงพอใจฉาบฉวยในสิ่งต่างๆ

60
00:04:16,880 --> 00:04:20,240
‎ส่วนแอนน์ชั่งใจต้องการบางอย่างที่มากกว่านั้น

61
00:04:31,840 --> 00:04:33,160
‎พระเจ้าฟรานซิส

62
00:04:33,240 --> 00:04:34,680
‎ผู้ปกครองกษัตริย์ฝรั่งเศส

63
00:04:34,760 --> 00:04:36,120
‎ผู้อุปถัมภ์ศิลปะ

64
00:04:36,720 --> 00:04:38,560
‎และคั่วกับพี่สาวข้าอยู่

65
00:04:51,600 --> 00:04:53,560
‎เซ็กซ์กับการเมืองเป็นของคู่กัน

66
00:04:53,640 --> 00:04:57,600
‎ราชสำนักฝรั่งเศส
‎เป็นแหล่งมั่วสุมการร่วมประเวณี

67
00:04:57,680 --> 00:04:59,680
‎สำหรับหญิงสาวอย่างแอนน์และแมรี่ โบลิน

68
00:04:59,760 --> 00:05:02,160
‎มันระห่ำ น่าตื่นเต้น อลหม่าน

69
00:05:02,240 --> 00:05:04,640
‎แต่ถ้าไม่ระวัง ก็อาจอันตรายได้

70
00:05:33,880 --> 00:05:37,120
‎ไม่ว่าข้ามองไปทางไหน ผู้หญิงก็ถูกข่มเหง

71
00:05:38,360 --> 00:05:39,680
‎สามีนอกใจ

72
00:05:39,760 --> 00:05:41,880
‎สามีกดขี่

73
00:05:41,960 --> 00:05:43,400
‎สามีติดพนัน

74
00:05:43,480 --> 00:05:45,160
‎หรือเป็นเมียน้อย

75
00:05:45,240 --> 00:05:46,760
‎ถูกข่มเหงโดยไม่มีสามี

76
00:06:02,600 --> 00:06:05,120
‎เจ้าจะมีนางสนมไหมถ้าเจ้าเป็นกษัตริย์

77
00:06:05,920 --> 00:06:09,280
‎มีภรรยาเพื่อสร้างภาพและผลิตทายาท
‎เมียน้อยเพื่อ…

78
00:06:09,880 --> 00:06:11,000
‎เอาไว้ทำอย่างอื่น

79
00:06:19,280 --> 00:06:20,760
‎มาร์เกอริตแห่งอ็องกูแลม

80
00:06:20,840 --> 00:06:23,760
‎หัวใจสำคัญของการปฏิวัติทางสติปัญญา

81
00:06:23,840 --> 00:06:25,480
‎เทพธิดาสุดไฉไล

82
00:06:27,160 --> 00:06:32,360
‎มาร์เกอริตแห่งอ็องกูแลมเป็นพี่สาว
‎ของพระเจ้าฟรานซิสที่ 1 กษัตริย์ฝรั่งเศส

83
00:06:34,000 --> 00:06:36,840
‎มาร์เกอริตมีอิทธิพลต่อแอนน์มากทีเดียว

84
00:06:36,920 --> 00:06:40,040
‎สนับสนุนให้แอนน์โอบรับความเป็นเฟมินิสต์ในตัว

85
00:06:40,120 --> 00:06:42,760
‎และยังทำให้แอนน์มีความคิดรุนแรง

86
00:06:42,840 --> 00:06:46,720
‎กระตุ้นให้เธอกังขาศาสนจักรคาทอลิก

87
00:06:46,800 --> 00:06:50,120
‎แนะนำความคิดสุดโต่งแนวใหม่

88
00:06:50,200 --> 00:06:52,680
‎ที่อันตรายมากทีเดียว

89
00:06:54,080 --> 00:07:00,240
‎สิ่งที่เธอสนใจคือการเคลื่อนไหว
‎เพื่อปฏิรูปศาสนจักร

90
00:07:00,320 --> 00:07:02,800
‎แปลว่าตัดทุกช่องทาง

91
00:07:02,880 --> 00:07:05,640
‎ที่ศาสนจักรใช้กอบโกยเงินจากคนบริสุทธิ์

92
00:07:05,720 --> 00:07:08,680
‎และสัญญาจะทำสิ่งศาสนจักรทำให้ไม่ได้

93
00:07:08,760 --> 00:07:13,360
‎เดี๋ยวนี้การปฏิรูปศาสนาอาจจะดูน่าเบื่อ
‎แต่ในสมัยนั้น มันคือการเรียกร้อง

94
00:07:13,440 --> 00:07:16,720
‎ให้ผู้คนมีอิสระที่จะมีความคิดของตัวเอง

95
00:07:17,320 --> 00:07:21,200
‎จงมีความกล้าที่จะสร้างเส้นทางชีวิตของเจ้าเอง

96
00:07:22,560 --> 00:07:24,040
‎จำไว้ว่าเจ้าเป็นใคร

97
00:07:25,080 --> 00:07:26,320
‎และเจ้าจะเป็นคนแบบไหน

98
00:07:31,480 --> 00:07:34,080
‎(ปี 1520)

99
00:07:39,160 --> 00:07:42,280
‎ฝรั่งเศส ปี 1520

100
00:07:42,360 --> 00:07:47,360
‎เทศกาลที่อลังการที่สุด
‎ที่ยุโรปเคยเห็นกำลังดำเนินอยู่

101
00:07:49,680 --> 00:07:51,880
‎เป็นที่รู้จักกันในชื่อทุ่งภูษาทอง

102
00:07:51,960 --> 00:07:55,120
‎เป็นการประชุมสุดยอดทางการเมือง
‎ระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส

103
00:07:55,200 --> 00:07:58,280
‎ที่ทำสงครามกันมาเป็นพักๆ นานหลายปีแล้ว

104
00:07:58,840 --> 00:08:01,560
‎งานนั้นใช้เงินเกือบ 20 ล้านดอลลาร์

105
00:08:01,640 --> 00:08:05,840
‎และคงเหมือนเทศกาลวูดสต็อกที่บ้าคลั่ง

106
00:08:10,080 --> 00:08:12,920
‎แต่นี่ไม่ใช่แค่งานของรัฐ

107
00:08:13,000 --> 00:08:15,840
‎แต่เป็นงานรื่นเริงแห่งการปลดปล่อย

108
00:08:16,360 --> 00:08:20,920
‎ไม่ๆ นี่มันผิด เชยมาก น่าเกลียด ไป

109
00:08:22,240 --> 00:08:27,040
‎พ่อข้าเอง โทมัส โบลิน เป็นคนคุมงาน
‎อย่าร่วมจัดงานกับคนตระกูลโบลินเด็ดขาด

110
00:08:28,520 --> 00:08:32,600
‎ตระกูลโบลินไม่ได้เป็นตระกูลขุนนางแต่โบราณ

111
00:08:32,680 --> 00:08:35,240
‎แต่เป็นนักไต่เต้าทางสังคม มีเส้นสายดี

112
00:08:35,320 --> 00:08:39,680
‎และพวกเขากำลังรุ่งโรจน์มาก
‎ในยุคของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8

113
00:08:40,240 --> 00:08:42,600
‎แอนน์ แอนน์ลูกรักของพ่อ

114
00:08:45,840 --> 00:08:47,120
‎เราไม่มีไวน์แล้ว

115
00:08:47,200 --> 00:08:49,560
‎เราต้องการไวน์สำหรับกษัตริย์อังกฤษ!

116
00:08:50,480 --> 00:08:54,320
‎เฮนรี่ที่ 8 เป็นกษัตริย์อังกฤษมา 11 ปีแล้ว

117
00:08:54,400 --> 00:08:57,000
‎และอยู่ในจุดที่ทรงอำนาจมากที่สุด

118
00:08:57,080 --> 00:08:59,320
‎เฮนรี่เป็นผู้ชายที่มีภาวะผู้นำสูง

119
00:08:59,400 --> 00:09:01,800
‎เขาชอบการต่อสู้และมีอารมณ์ร้อน

120
00:09:05,920 --> 00:09:08,240
‎- เล่นได้ดีขอรับ ฝ่าบาท
‎- เข้ามาสิ

121
00:09:08,320 --> 00:09:10,840
‎ฟรานซิส กษัตริย์องค์แรกของฝรั่งเศส

122
00:09:10,920 --> 00:09:13,560
‎เป็นคู่อริตัวฉกาจของเฮนรี่

123
00:09:13,640 --> 00:09:16,680
‎ต่างฝ่ายต่างก็อยากอยู่เหนืออีกฝ่าย

124
00:09:17,600 --> 00:09:21,440
‎อังกฤษและฝรั่งเศสเป็นศัตรูทางประวัติศาสตร์
‎กันมานานหลายศตวรรษ

125
00:09:22,400 --> 00:09:25,880
‎ยิ่งกว่านั้น ฟรานซิสมีทุกอย่างมากกว่าเฮนรี่

126
00:09:25,960 --> 00:09:27,920
‎มีทรัพย์สมบัติมากกว่า

127
00:09:28,000 --> 00:09:29,120
‎มีที่ดินมากกว่า

128
00:09:29,200 --> 00:09:30,720
‎และมีนางสนมมากกว่าด้วย

129
00:09:58,920 --> 00:10:01,000
‎เอาเลย จัดการเลยท่าน นั่นแหละ

130
00:10:06,960 --> 00:10:10,240
‎นี่มันตลกสิ้นดี ยังกับดูลูกหมาสองตัวเล่นต่อสู้กัน

131
00:10:11,560 --> 00:10:13,320
‎แต่ไม่น่ารักเท่า

132
00:10:19,400 --> 00:10:20,240
‎จริงเหรอ

133
00:10:36,240 --> 00:10:37,360
‎น่าขำอะไรนักหนา

134
00:10:39,880 --> 00:10:41,360
‎ขออภัยเพคะฝ่าบาท

135
00:10:42,520 --> 00:10:44,000
‎เยาะเย้ยกษัตริย์คือการกบฏ

136
00:10:45,080 --> 00:10:47,080
‎และต่อสู้ตอนเมาก็โง่นัก

137
00:10:50,680 --> 00:10:51,760
‎เจ้าเป็นใคร

138
00:10:53,280 --> 00:10:54,480
‎แอนน์ โบลินเพคะ

139
00:10:55,680 --> 00:10:56,600
‎แอนน์ โบลิน

140
00:11:01,000 --> 00:11:02,480
‎ข้าบอกให้ไปได้เหรอ

141
00:11:03,840 --> 00:11:05,120
‎เราควรไปพะยะค่ะ

142
00:11:19,880 --> 00:11:23,600
‎ข้าคิดถึงช่วงเวลานั้นครั้งแล้วครั้งเล่า

143
00:11:26,120 --> 00:11:27,560
‎สายตาที่พระองค์มองข้า

144
00:11:30,000 --> 00:11:31,920
‎ราวกับอยากจูบไม่ก็ฆ่าข้า

145
00:11:36,080 --> 00:11:39,280
‎ข้าไม่ได้เจอพระองค์อีกหลายปี

146
00:11:39,360 --> 00:11:41,040
‎จนข้ากลับมาอังกฤษ

147
00:11:43,000 --> 00:11:47,480
‎(ปี 1522)

148
00:11:48,000 --> 00:11:51,840
‎(ลอนดอน)

149
00:11:51,920 --> 00:11:53,800
‎พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8

150
00:11:53,880 --> 00:11:56,400
‎และพระราชินีแคทเธอรีนแห่งอารากอน

151
00:12:01,560 --> 00:12:03,360
‎พี่สาวข้าก็สมกับเป็นพี่สาวข้า

152
00:12:04,800 --> 00:12:06,560
‎นางได้กับเฮนรี่ก่อน

153
00:12:07,160 --> 00:12:09,680
‎แมรี่ชอบเกี้ยวพานกับพระราชา
‎พระราชาที่แต่งงานแล้ว

154
00:12:10,280 --> 00:12:14,160
‎พ่อข้าวางแผนยิ่งใหญ่
‎จะจับข้าแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้อง

155
00:12:15,040 --> 00:12:18,440
‎ญาติเจมส์ ตอนนี้เจ้ากลับมาแล้ว
‎คงอยากสร้างครอบครัวเสียทีนะ

156
00:12:18,960 --> 00:12:20,920
‎สงครามนั้นโหดร้าย

157
00:12:21,720 --> 00:12:22,720
‎ดีใจที่ได้กลับมา

158
00:12:22,800 --> 00:12:25,040
‎ข้าจะต้องปรับตัวสักหน่อย

159
00:12:26,080 --> 00:12:28,080
‎ยิ่งเร็วยิ่งดีนะ ข้าว่า

160
00:12:29,880 --> 00:12:32,120
‎ส่วนใหญ่เขาจะออกรบมากกว่า พี่สาว

161
00:12:32,200 --> 00:12:33,360
‎เดี๋ยวพี่ก็รักเขา

162
00:12:36,880 --> 00:12:38,120
‎น้องชายข้า

163
00:12:38,640 --> 00:12:41,720
‎คู่หูร่วมวีรกรรมและนักคิดอิสระเหมือนข้า จอร์จ

164
00:12:42,240 --> 00:12:44,840
‎แน่ละ ตั้งแต่บาดเจ็บ ข้าก็รบไม่ค่อยไหว

165
00:12:44,920 --> 00:12:46,960
‎เลยได้อยู่บ้านยาว

166
00:12:49,000 --> 00:12:50,440
‎แต่ได้บำนาญก้อนโต

167
00:12:52,920 --> 00:12:54,680
‎ในที่สุดพระราชาก็ตัดสินใจ

168
00:12:54,760 --> 00:12:58,160
‎ปราบปรามพวกบ้าศาสนาเสียที ว่ามั้ย

169
00:12:58,240 --> 00:13:02,000
‎ชายสี่คนถูกจับได้ว่า
‎อ่านคัมภีร์ไบเบิลภาษาอังกฤษ

170
00:13:02,080 --> 00:13:05,560
‎ภาษาละตินยากไปมั้ง
‎ข้าว่าจับพวกมันเผาให้หมดเลย

171
00:13:05,640 --> 00:13:09,600
‎อ๋อ คนที่ไม่รวยพอที่จะอ่านละตินออก
‎สมควรถูกเผางั้นเหรอ

172
00:13:10,560 --> 00:13:13,640
‎บางคนเชื่อว่าทุกคนมีสิทธิ์อ่านพระคัมภีร์นะ

173
00:13:13,720 --> 00:13:16,480
‎- งั้นทำไมถึงจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษไม่ได้
‎- ที่แอนน์พูดคือ…

174
00:13:16,560 --> 00:13:19,960
‎โบลิน ลูกสาวท่านเป็นพวกนอกรีตนี่เอง

175
00:13:20,680 --> 00:13:24,160
‎ต้องเข้าใจว่าในลอนดอนตอนนั้น

176
00:13:24,240 --> 00:13:26,920
‎การมีคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาอังกฤษ
‎เป็นสิ่งผิดกฎหมาย

177
00:13:27,000 --> 00:13:28,440
‎สิ่งนี้นับเป็นบาป

178
00:13:28,520 --> 00:13:30,840
‎อยู่ดีๆ จะปฏิรูปศาสนาไม่ได้

179
00:13:31,320 --> 00:13:33,960
‎พระเจ้าทรงสั่ง
‎ให้เราอ่านคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาละติน

180
00:13:34,040 --> 00:13:36,320
‎การคิดเป็นอื่นคือความวิกลจริต

181
00:13:39,400 --> 00:13:40,560
‎เฮนรี่ เพอร์ซี่

182
00:13:41,280 --> 00:13:42,600
‎ตันหาตั้งแต่แรกพบ

183
00:13:56,920 --> 00:14:01,160
‎แอนน์ไม่สนใจใยดีเจมส์ บัตเลอร์
‎คนที่พ่อของเธอเลือกเลย

184
00:14:01,240 --> 00:14:05,920
‎เพราะเธอตกหลุมรัก
‎กับผู้ชายชื่อเฮนรี่ เพอร์ซี่ไปแล้ว

185
00:14:06,000 --> 00:14:10,280
‎เฮนรี่ เพอร์ซี่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับแอนน์

186
00:14:10,360 --> 00:14:13,400
‎และมาจากตระกูลชนชั้นสูงที่สุดตระกูลหนึ่ง

187
00:14:13,480 --> 00:14:15,360
‎ในประเทศอังกฤษ

188
00:14:15,440 --> 00:14:17,800
‎ฐานะของเขาอยู่เหนือกว่าแอนน์มาก

189
00:14:20,640 --> 00:14:22,880
‎ไม่ดีใจเหรอที่ข้าช่วยเจ้ามาจากผู้ชายคนนั้น

190
00:14:22,960 --> 00:14:25,960
‎ข้าไม่ต้องการให้ใครช่วย
‎จากใครทั้งนั้น ท่านเพอร์ซี่

191
00:14:26,040 --> 00:14:29,760
‎แต่ถ้าเจ้าอยากเรียกตัวเองว่า
‎อัศวินขี่ม้าขาวก็ตามสบาย

192
00:14:29,840 --> 00:14:31,080
‎เป็นเกียรติอย่างยิ่ง

193
00:14:37,640 --> 00:14:42,120
‎ที่ถนนและพ่อนึกว่าพ่อจำเขาได้

194
00:14:44,320 --> 00:14:45,360
‎คาร์ดินัลโวลซีย์

195
00:14:45,880 --> 00:14:49,320
‎เงาตามตัวกษัตริย์เฮนรี่
‎และจอมเจ้าเล่ห์ประจำราชสำนัก

196
00:14:50,480 --> 00:14:54,680
‎คาร์ดินัลโวลซีย์เป็นมือขวา
‎และคนสนิทของพระเจ้าเฮนรี่

197
00:14:55,320 --> 00:14:59,200
‎และเขาเป็นผู้ที่มีอำนาจทางการเมืองสูงสุด

198
00:14:59,280 --> 00:15:01,280
‎และโหดเหี้ยมไร้ปราณี

199
00:15:01,360 --> 00:15:05,760
‎การที่แอนน์คบหากับเพอร์ซี่นั้น
‎ส่อแววมีปัญหามาก

200
00:15:05,840 --> 00:15:09,920
‎ครอบครัวของเขาและคาร์ดินัลโวลซีย์

201
00:15:10,000 --> 00:15:11,640
‎วางแผนการแต่งงานของเขาไว้แล้ว

202
00:15:11,720 --> 00:15:13,880
‎โวลซีย์มีแผนการใหญ่สำหรับเฮนรี่ เพอร์ซี่

203
00:15:13,960 --> 00:15:16,280
‎เขาจะเสนอคู่ครองที่ยอดเยี่ยม

204
00:15:16,360 --> 00:15:18,840
‎และเอื้อประโยชน์ให้กับครอบครัวอื่นๆ

205
00:15:18,920 --> 00:15:21,640
‎และจะถือเป็นความสำเร็จของโวลซีย์เช่นกัน

206
00:15:21,720 --> 00:15:24,840
‎สิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการคือ
‎คนอย่างแอนน์ โบลินเดินเข้ามา

207
00:15:24,920 --> 00:15:26,200
‎และกวนน้ำให้ขุ่น

208
00:15:26,280 --> 00:15:30,800
‎ดังนั้นโวลซีย์จึงมุ่งมั่นจะเขี่ยแอนน์ไปให้พ้นทาง

209
00:15:32,400 --> 00:15:34,560
‎เพอร์ซี่ถูกส่งตัวไปจากราชสำนัก

210
00:15:34,640 --> 00:15:36,640
‎ขัดกับความต้องการของแอนน์

211
00:15:36,720 --> 00:15:38,840
‎และนับตั้งแต่นั้น

212
00:15:38,920 --> 00:15:41,960
‎แอนน์ก็เห็นโวลซีย์เป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง

213
00:15:43,360 --> 00:15:45,040
‎ข้าไม่ไว้ใจเขาเลยสักนิด

214
00:15:48,040 --> 00:15:50,640
‎(ปราสาทฮีเวอร์
‎ประเทศอังกฤษ)

215
00:16:00,240 --> 00:16:03,880
‎ทำชื่อเสียงโบลินเสื่อมเสียต่อหน้าธารกำนัล

216
00:16:05,160 --> 00:16:08,200
‎- เจ้าคิดอะไรอยู่
‎- ไม่มีใครเคารพความเป็นส่วนตัวของลูก

217
00:16:08,280 --> 00:16:09,840
‎อย่าทำเป็นไร้เดียงสา แอนน์

218
00:16:10,480 --> 00:16:12,800
‎ชีวิตรักของเจ้าเป็นเรื่องส่วนรวม
‎ตั้งแต่เจ้าเกิดแล้ว

219
00:16:13,680 --> 00:16:16,320
‎จนกว่าพ่อจะคิดได้ว่าจะทำยังไงกับเจ้า
‎เจ้าต้องอยู่ที่นี่

220
00:16:16,400 --> 00:16:18,280
‎แล้วยังไง ลูกถูกกักบริเวณเหรอ

221
00:16:20,840 --> 00:16:23,520
‎มีอะไรสำคัญกว่าการได้อยู่กับคนรักอีก

222
00:16:25,800 --> 00:16:26,800
‎หน้าที่

223
00:16:28,040 --> 00:16:30,680
‎แอนน์ตกหลุมรักเหมือนพวกเราในยุคนี้

224
00:16:30,760 --> 00:16:33,560
‎แต่ข้อแตกต่างคือเธอเลือกสามีเองไม่ได้

225
00:16:33,640 --> 00:16:35,320
‎ที่จริงก็เป็นความผิดของโทมัส โบลิน

226
00:16:35,400 --> 00:16:38,520
‎ที่เขาเลี้ยงลูกสาว
‎ให้ดื้อดันและเด็ดเดี่ยวอย่างนั้น

227
00:16:38,600 --> 00:16:42,320
‎และเป็นคนที่ต้องการ
‎กำหนดชะตาชีวิตของตัวเอง

228
00:16:42,400 --> 00:16:44,680
‎นี่เป็นความรับผิดชอบของเขา

229
00:16:48,000 --> 00:16:50,320
‎เจ้าคงไม่ได้อ่านจบทุกเล่มหรอกนะ

230
00:16:50,840 --> 00:16:53,440
‎สิ่งที่เราอ่านทั้งชีวิตกำหนดตัวตนของเรา

231
00:16:54,160 --> 00:16:55,960
‎แหม อย่างที่พี่บอก

232
00:16:56,040 --> 00:16:59,640
‎บางครั้งบทเรียนชีวิตที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่มีในตำรา

233
00:16:59,720 --> 00:17:04,520
‎ถึงตอนนั้น แมรี่มีความสัมพันธ์กับเฮนรี่
‎มาสักพักแล้ว

234
00:17:04,600 --> 00:17:06,000
‎และเธอก็ตั้งครรภ์

235
00:17:06,600 --> 00:17:07,560
‎พี่บอกเฮนรี่รึยัง

236
00:17:07,640 --> 00:17:09,080
‎พระองค์ไม่อยากรู้

237
00:17:09,600 --> 00:17:12,120
‎ถึงจะอยากได้ทายาทชายใจจะขาดก็เถอะ

238
00:17:12,200 --> 00:17:15,120
‎แน่นอนต้องถูกต้องตามกฎหมาย

239
00:17:18,000 --> 00:17:21,000
‎ที่จริงแล้ว ข้าไม่แน่ใจว่า
‎ใช่ลูกพระองค์จริงรึเปล่า

240
00:17:21,680 --> 00:17:22,520
‎โถแมรี่

241
00:17:23,400 --> 00:17:26,040
‎แน่นอนว่าถ้าเด็กคนนั้นเป็นลูกของเฮนรี่

242
00:17:26,120 --> 00:17:28,680
‎ก็จะเป็นลูกนอกสมรสผิดกฎหมาย

243
00:17:28,760 --> 00:17:31,640
‎และไม่มีสิทธิ์สืบราชบัลลังก์ได้

244
00:17:31,720 --> 00:17:33,600
‎ไม่ต้องสงสารพี่หรอกแอนน์

245
00:17:35,000 --> 00:17:37,880
‎ตอนนี้พี่ไม่อยากได้อะไรแล้ว
‎นอกจากเป็นแม่ที่ดี

246
00:17:40,080 --> 00:17:41,360
‎ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี

247
00:17:41,440 --> 00:17:43,320
‎ที่พระองค์ตัดขาดพี่แบบนี้

248
00:17:44,120 --> 00:17:45,600
‎ปัญหาเก่าแก่

249
00:17:46,200 --> 00:17:48,280
‎ผู้ชายมีชู้และเดินจากไปได้

250
00:17:49,000 --> 00:17:51,240
‎ส่วนผู้หญิงต้องอยู่กับผลกรรม

251
00:17:52,520 --> 00:17:54,000
‎แต่ไม่ได้แปลว่าถูกต้องนี่

252
00:17:54,920 --> 00:17:56,880
‎สิ่งที่ถูกต้องเคยสำคัญด้วยเหรอ

253
00:18:16,720 --> 00:18:17,640
‎ชุดนี้

254
00:18:22,200 --> 00:18:24,840
‎แต่งตัวซะสวยแต่ไม่มีที่ไป

255
00:18:26,440 --> 00:18:28,640
‎เจน โบลิน ภรรยาของน้องชายข้า

256
00:18:29,400 --> 00:18:30,720
‎ตามประสาน้องสะใภ้

257
00:18:34,840 --> 00:18:37,880
‎จับได้คาหนังคาเขาเลยค่ะ นายหญิงแอนน์

258
00:18:37,960 --> 00:18:39,480
‎นังคนโง่

259
00:18:40,720 --> 00:18:42,280
‎สนุกแล้วสิ

260
00:18:44,080 --> 00:18:45,760
‎ที่จริงแล้วข้าให้นางยืมหนังสือไปเอง

261
00:18:48,520 --> 00:18:50,600
‎เอามาคืนตอนมื้อค่ำอย่างที่คุยกันนะ

262
00:18:52,480 --> 00:18:53,680
‎นักบุญแอนน์

263
00:18:56,120 --> 00:18:57,240
‎กล้าดียังไง

264
00:18:57,840 --> 00:19:01,200
‎หนังสือแบบนั้นไม่ควรอยู่ในบ้านนี้

265
00:19:01,280 --> 00:19:03,080
‎นางมีสิทธิ์เลือกได้

266
00:19:03,160 --> 00:19:05,960
‎และถ้าข้าเห็นอะไรแบบนั้นอีก
‎เจ้าจะเป็นคนที่ต้องออกไป

267
00:19:06,040 --> 00:19:10,280
‎หนังสือแบบที่แอนน์อ่านอยู่
‎เป็นที่ถกเถียงกันมาก

268
00:19:10,360 --> 00:19:13,720
‎ทั้งขัดกับขนบธรรมเนียมและคำสอนศาสนา

269
00:19:13,800 --> 00:19:18,720
‎แอนน์ได้รับอิทธิพลมาก
‎จากสิ่งที่คนรุ่นใหม่เริ่มคิด

270
00:19:18,800 --> 00:19:20,800
‎ว่าทุกคนควรเข้าใจคัมภีร์ไบเบิล

271
00:19:20,880 --> 00:19:23,400
‎ว่ากายของพระคริสต์ไม่ได้อยู่ในแผ่นขนมปัง

272
00:19:23,480 --> 00:19:26,720
‎ว่าทุกคนมีสิทธิ์คุยกับพระเจ้า
‎ตามเงื่อนไขของตัวเอง

273
00:19:26,800 --> 00:19:28,920
‎แต่เธอพูดอะไรแบบนี้ออกมาไม่ได้

274
00:19:29,000 --> 00:19:32,040
‎และที่ยิ่งแย่ แค่ถ่ายทอดความคิดเหล่านี้

275
00:19:32,120 --> 00:19:33,960
‎เธอก็เพิ่มความเสี่ยง

276
00:19:34,040 --> 00:19:37,200
‎ว่าจะมีใครทรยศเธอแล้วไปฟ้องทางการได้

277
00:19:47,680 --> 00:19:50,720
‎ทุกคน ฟังนะ เพิ่งมีข่าวแจ้งมา

278
00:19:50,800 --> 00:19:52,400
‎พ่อหายอดชายให้ข้าได้แล้ว

279
00:19:52,480 --> 00:19:54,080
‎น่าเศร้าที่ยังไม่ได้

280
00:19:54,160 --> 00:19:58,240
‎ในที่สุดกษัตริย์ก็ตอบแทนความภักดีของข้าแล้ว

281
00:19:58,760 --> 00:19:59,920
‎รัวกลองหน่อย

282
00:20:02,960 --> 00:20:06,040
‎ทุกคนกำลังมองไวเคานต์รอชฟอร์ดคนใหม่อยู่

283
00:20:07,640 --> 00:20:09,440
‎น่าประทับใจมากค่ะ

284
00:20:09,520 --> 00:20:12,120
‎ดีใจเสมอที่ได้อาศัยบารมีท่านพ่อ

285
00:20:12,200 --> 00:20:14,520
‎แหม ต้องมีคนช่วยหนุนหลังการงานเจ้าสินะ

286
00:20:14,600 --> 00:20:17,400
‎แปลว่าลูกจะได้กลับไปราชสำนักใช่มั้ย

287
00:20:17,480 --> 00:20:21,400
‎- พ่อจะลองคิดดู
‎- และหายอดชายไร้ที่ติเอง

288
00:20:21,480 --> 00:20:22,800
‎อย่าเรื่องมาก

289
00:20:22,880 --> 00:20:25,480
‎พ่อแน่ใจว่าสักวันเจ้าจะพบคนที่คู่ควร แอนน์

290
00:20:25,560 --> 00:20:28,640
‎คนที่จะรักและดูแลเจ้า

291
00:20:28,720 --> 00:20:31,520
‎จะได้หมดภาระข้าเสียที

292
00:20:31,600 --> 00:20:32,840
‎นั่นแหละแผน

293
00:20:33,560 --> 00:20:35,440
‎หลังจากอยู่ที่ฮีเวอร์ประมาณปีสองปี

294
00:20:35,520 --> 00:20:37,440
‎แอนน์ก็ได้กลับไปราชสำนัก

295
00:20:37,520 --> 00:20:41,120
‎เธอได้กลับคืนตำแหน่งนางกำนัลเหมือนเดิม

296
00:20:58,040 --> 00:21:01,240
‎โอ้ เจ้ากลับมาแล้ว

297
00:21:04,080 --> 00:21:05,440
‎แคทเธอรีนแห่งอารากอน

298
00:21:05,520 --> 00:21:07,600
‎มเหสีคู่ทุกข์ของกษัตริย์เฮนรี่

299
00:21:07,680 --> 00:21:09,120
‎ชาวสเปน เด็ดเดี่ยว

300
00:21:09,200 --> 00:21:13,560
‎เคยบัญชาการทั้งกองทัพบนหลังม้า
‎ขณะตั้งครรภ์ นับถือเลย

301
00:21:14,600 --> 00:21:18,200
‎แคทเธอรีนเป็นจุดสูงสุดของราชวงศ์ยุโรป

302
00:21:18,280 --> 00:21:21,640
‎เป็นธิดาของกษัตริย์สเปนผู้ทรงอำนาจ

303
00:21:21,720 --> 00:21:25,600
‎และยังเป็นที่รัก
‎ของประชาชนชาวอังกฤษอย่างยิ่ง

304
00:21:25,680 --> 00:21:27,360
‎และการแต่งงานกับเฮนรี่

305
00:21:27,440 --> 00:21:31,120
‎เป็นพันธมิตรทางการเมือง
‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของยุโรป

306
00:21:31,200 --> 00:21:33,480
‎บรรยากาศไม่เป็นมิตร

307
00:21:34,680 --> 00:21:36,360
‎เจ้าไม่ได้คั่วกับสามีนางสักหน่อย

308
00:21:38,160 --> 00:21:40,920
‎เลดี้วูสเตอร์ ฉายาเลดี้ดับเบิ้ลยู

309
00:21:41,000 --> 00:21:43,240
‎เพื่อนซี้ข้าเอง รู้จักข้าดีกว่าข้ารู้จักตัวเองอีก

310
00:21:48,960 --> 00:21:51,440
‎กล้าดียังไงนำข่าวนี้มาบอกข้า

311
00:21:52,800 --> 00:21:54,720
‎พวกนอกรีตจะต้องล่มสลาย

312
00:21:54,800 --> 00:21:58,800
‎ความคิดว่าควรอ่านคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาอังกฤษ
‎ช่างอุกอาจสิ้นดี

313
00:21:58,880 --> 00:22:01,800
‎มันชั่วร้าย ละตินเป็นภาษาของพระวจนะพระเจ้า

314
00:22:01,880 --> 00:22:04,600
‎พระสันตะปาปา ผู้นำสูงสุดของศาสนจักร
‎ทรงบัญชาไว้

315
00:22:04,680 --> 00:22:08,160
‎อังกฤษสมัยทิวเดอร์นับถือคาทอลิก
‎เฮนรี่ที่ 8 นับถือคาทอลิก

316
00:22:08,240 --> 00:22:09,560
‎เขาเคร่งศาสนามาก

317
00:22:09,640 --> 00:22:12,480
‎เขาเป็นเหมือนตัวแทนของคาทอลิกในอังกฤษ

318
00:22:12,560 --> 00:22:16,280
‎และเขาเชื่อมั่นว่า
‎ควรอ่านคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาละติน

319
00:22:16,360 --> 00:22:18,280
‎นักบวชพวกนี้เกินควบคุมแล้ว

320
00:22:18,960 --> 00:22:21,080
‎ละทิ้งอาณาจักรของพระเจ้า
‎และความศรัทธาของชาวคริสต์

321
00:22:21,160 --> 00:22:23,080
‎เอาแต่หลงใหลได้ปลื้มไปกับลูเธอร์

322
00:22:23,160 --> 00:22:24,880
‎มีผู้ชายชื่อว่าวิลเลียม ทินเดล

323
00:22:24,960 --> 00:22:27,680
‎ที่แปลพันธสัญญาใหม่เป็นภาษาอังกฤษ

324
00:22:27,760 --> 00:22:29,760
‎และเขากำลังหลบหนีจากกษัตริย์อังกฤษ

325
00:22:29,840 --> 00:22:30,840
‎พวกนอกรีต

326
00:22:31,560 --> 00:22:34,800
‎นอกรีตเป็นภัยพิบัติของอังกฤษ
‎และข้าจะไม่ทนอีกต่อไป

327
00:22:34,880 --> 00:22:37,680
‎ข้าอยากให้ยัดหนังสือใส่ไอ้นักบวชนั่น

328
00:22:37,760 --> 00:22:40,000
‎จนมันสำลักคำปรามาสของตัวเอง

329
00:22:40,080 --> 00:22:45,400
‎ความคิดที่ว่า
‎ใครๆ ก็อ่านถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง

330
00:22:45,480 --> 00:22:47,400
‎และตีความกันเองได้

331
00:22:47,480 --> 00:22:50,000
‎โดยไม่ต้องพึ่งพาศาสนจักร

332
00:22:50,080 --> 00:22:52,800
‎ให้บอกว่าอะไรถูกอะไรผิด
‎เป็นเรื่องอันตราย

333
00:22:53,400 --> 00:22:55,560
‎รออะไรอยู่ ออกไป

334
00:22:56,240 --> 00:23:00,160
‎มันแสดงให้เห็นถึงอนาธิปไตย
‎ของคนมีความคิดของตัวเอง

335
00:23:04,800 --> 00:23:06,160
‎เอบี

336
00:23:08,880 --> 00:23:09,960
‎ไม่เจอกันนานนะ

337
00:23:10,840 --> 00:23:12,840
‎ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน ข้ายังเป็นเด็กน้อยอยู่

338
00:23:13,440 --> 00:23:15,040
‎แต่ข้าปลื้มเจ้ามานานแล้ว

339
00:23:16,480 --> 00:23:18,120
‎ข้าชอบผู้หญิงมีอายุมากกว่า

340
00:23:19,760 --> 00:23:20,920
‎เซอร์โทมัส ไวแอตต์

341
00:23:21,440 --> 00:23:25,200
‎เจ้าบทเจ้ากลอน
‎แต่คารมไม่ได้เรื่องเลย

342
00:23:26,400 --> 00:23:28,560
‎ข้าอายุมากกว่าเจ้าสองปีนะ ไวแอตต์

343
00:23:28,640 --> 00:23:30,000
‎ใช่ แต่ก็…

344
00:23:34,600 --> 00:23:35,520
‎เจ้า

345
00:23:36,320 --> 00:23:37,240
‎ข้าจำเจ้าได้

346
00:23:37,960 --> 00:23:40,560
‎หม่อมฉันก็จำพระองค์ได้เพคะ ฝ่าบาท

347
00:23:41,080 --> 00:23:42,320
‎แอนน์ โบลินใช่มั้ย

348
00:23:45,000 --> 00:23:45,840
‎งั้น…

349
00:23:49,520 --> 00:23:51,520
‎หวังว่าจะได้เจอเจ้าบ่อยขึ้นนะ

350
00:23:51,600 --> 00:23:53,400
‎ในเมื่อกลับมาราชสำนักแล้ว

351
00:23:55,880 --> 00:23:58,320
‎หวังว่าจะเจอตอนใส่ฉลองพระองค์นะเพคะ

352
00:24:05,280 --> 00:24:09,880
‎แอนน์มีนิสัยอย่างหนึ่งคือ
‎เธอเป็นผู้หญิงฝีปากกล้า

353
00:24:09,960 --> 00:24:11,880
‎เธอก๋ากั่นในยุคที่

354
00:24:11,960 --> 00:24:14,760
‎ไม่ชอบให้ผู้หญิงปากกล้าอย่างนั้น

355
00:24:17,200 --> 00:24:20,600
‎ทางเลือกในชีวิตสำหรับผู้หญิง
‎ในศตวรรษที่ 16 นั้นมีจำกัด

356
00:24:20,680 --> 00:24:24,200
‎อาจจะเป็นภรรยา เมียเก็บ
‎นางชีหรือหญิงทึนทึก

357
00:24:25,400 --> 00:24:27,080
‎แอนน์ต้องการมากกว่านั้น

358
00:24:34,960 --> 00:24:36,080
‎ไม่มีทาง

359
00:24:37,120 --> 00:24:37,960
‎ขอร่วมนะเพคะ

360
00:24:38,040 --> 00:24:39,360
‎ไม่มีทาง

361
00:24:43,640 --> 00:24:45,040
‎เตรียมตัว หนุ่มๆ

362
00:24:47,960 --> 00:24:49,200
‎- เล่นได้ดี
‎- เล่นได้ดี

363
00:24:50,600 --> 00:24:51,960
‎เอาใหม่ อีกทีนึง

364
00:24:52,040 --> 00:24:53,720
‎- เมื่อกี้โชคเข้าข้างมือใหม่
‎- โชคเข้าข้าง

365
00:24:53,800 --> 00:24:55,200
‎- ไม่
‎- อือ น่าจะใช่

366
00:24:55,280 --> 00:24:56,200
‎คงใช่

367
00:24:59,360 --> 00:25:00,440
‎เยส!

368
00:25:00,520 --> 00:25:01,480
‎เอาละ

369
00:25:07,680 --> 00:25:09,240
‎เล่นได้ดีพะยะค่ะฝ่าบาท

370
00:25:09,320 --> 00:25:10,400
‎รางวัลข้าล่ะ

371
00:25:11,600 --> 00:25:12,920
‎เกมนี้ไม่มีรางวัลเพคะ

372
00:25:13,000 --> 00:25:14,960
‎ข้าเป็นราชา ข้าสร้างกฎเอง

373
00:25:30,800 --> 00:25:32,200
‎รางวัลที่แท้จริง

374
00:25:44,960 --> 00:25:49,560
‎เราสบตากันบ่อยๆ เมื่ออยู่ในวัง

375
00:25:52,040 --> 00:25:56,400
‎ไม่เคยตั้งใจจะให้เกิดอะไรขึ้นเลย

376
00:25:57,880 --> 00:25:59,840
‎แอนน์ โบลินผู้มีเกียรติไม่มีวันทำเด็ดขาด

377
00:26:00,400 --> 00:26:03,040
‎ยิ่งหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับพี่สาวข้า

378
00:26:06,760 --> 00:26:08,400
‎แต่ก็สนุกดีนะ

379
00:26:12,160 --> 00:26:13,880
‎สามแต้ม

380
00:26:13,960 --> 00:26:16,400
‎โบแห่งพอร์ตแลนด์

381
00:26:19,560 --> 00:26:23,160
‎ตัวตนทั้งหมดของเฮนรี่
‎ขึ้นอยู่กับความเป็นชายชาตรีของเขา

382
00:26:24,000 --> 00:26:28,320
‎และไม่มีอะไรสื่อถึงความเป็นชาย
‎ได้มากกว่าการประลอง

383
00:26:28,400 --> 00:26:29,960
‎ซึ่งเฮนรี่เชี่ยวชาญ

384
00:26:41,520 --> 00:26:43,240
‎ทำเลดี

385
00:26:43,760 --> 00:26:47,520
‎ใช่ ข้าไม่ชอบการประลอง มีคนเจ็บตัวเสมอ

386
00:26:54,080 --> 00:26:55,120
‎ข้าทนดูไม่ได้

387
00:27:24,520 --> 00:27:26,160
‎นั่นมันอะไร

388
00:27:28,200 --> 00:27:29,840
‎"ประกาศที่ไม่กล้า"

389
00:27:33,760 --> 00:27:35,120
‎พระองค์ประกาศอะไร

390
00:27:40,720 --> 00:27:41,560
‎จริงเหรอ

391
00:27:49,440 --> 00:27:51,320
‎"ประกาศที่ไม่กล้า"

392
00:27:51,400 --> 00:27:55,560
‎ช่างเป็นข้อความที่แปลกและลึกลับ

393
00:27:55,640 --> 00:27:56,840
‎ที่จะส่งกลางลานประลอง

394
00:27:56,920 --> 00:28:00,120
‎และส่งให้ผู้หญิงที่กำลังดูคุณประลองอยู่

395
00:28:00,200 --> 00:28:01,800
‎เพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ

396
00:28:01,880 --> 00:28:06,600
‎แปลว่า "ฉันยังไม่เอ่ยชื่อเธอ
‎แต่เธอรู้ความในใจฉันดี"

397
00:28:06,680 --> 00:28:10,520
‎เป็นการส่งสัญญาณบอกทุกคน
‎"โอเค ฉันมีคนที่สนใจใหม่แล้ว"

398
00:28:10,600 --> 00:28:13,600
‎มันกระอักกระอ่วน
‎เพราะภรรยาของคุณนั่งอยู่ตรงนั้น

399
00:28:13,680 --> 00:28:15,320
‎แต่นี่คือวิธีการของเฮนรี่

400
00:28:20,360 --> 00:28:26,640
‎ครั้งแรกที่รู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง
‎คือวันนั้นที่การประลอง

401
00:28:28,360 --> 00:28:31,960
‎แต่ข้าไม่อยากปล่อยให้ตัวเองตื่นเต้นเกินไป

402
00:28:32,040 --> 00:28:34,240
‎ข้าไม่อยากให้ตัวเองหลงเชื่อ

403
00:28:36,200 --> 00:28:38,160
‎พระองค์ทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนใช่ไหมล่ะ

404
00:28:39,360 --> 00:28:41,720
‎ทำกับแมรี่ กับข้า

405
00:28:42,720 --> 00:28:43,800
‎ข้าไม่ใช่คนพิเศษ

406
00:28:48,680 --> 00:28:50,320
‎แต่แล้วก็มีจดหมายส่งมา

407
00:28:52,280 --> 00:28:54,600
‎(ปี 1527)

408
00:28:54,680 --> 00:28:58,360
‎ปีกว่าแล้วที่ข้าตกอยู่ในห้วงแห่งรัก

409
00:28:58,440 --> 00:29:02,080
‎และข้ายังไม่แน่ใจว่า
‎ข้ามีที่ในใจของเจ้ารึเปล่า"

410
00:29:02,160 --> 00:29:04,040
‎เฮนรี่หลงพี่อย่างจังเลย

411
00:29:05,160 --> 00:29:06,640
‎ไม่ได้หลงอยู่ฝ่ายเดียวด้วย

412
00:29:07,640 --> 00:29:09,200
‎และพระองค์ส่งนี่มา

413
00:29:09,280 --> 00:29:10,120
‎ดูหน่อย

414
00:29:10,200 --> 00:29:13,520
‎และนี่ด้วย ข้าจะเจอพระองค์คืนนี้

415
00:29:14,040 --> 00:29:15,040
‎โอ๊ย!

416
00:29:16,760 --> 00:29:19,400
‎รักคือเกมอันตราย แอนน์

417
00:29:20,560 --> 00:29:21,480
‎โอ๊ะโอ

418
00:29:30,520 --> 00:29:32,440
‎ข้าต้องทำอะไรเจ้าถึงจะสนใจ

419
00:29:33,360 --> 00:29:35,000
‎ยังไม่สนใจอยู่ดี ไวแอตต์

420
00:29:35,760 --> 00:29:38,320
‎- เราจะเข้ากันได้ดี
‎-  แต่เจ้าแต่งงานแล้ว จบนะ

421
00:29:38,400 --> 00:29:41,000
‎- กษัตริย์ก็ด้วย
‎- และข้าก็ไม่ใช่เมียเก็บของพระองค์

422
00:29:46,960 --> 00:29:48,960
‎ไม่ เอาคืนมาๆ!

423
00:29:50,320 --> 00:29:52,680
‎พระนางแคทเธอรีนก็มีแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

424
00:29:55,560 --> 00:29:57,240
‎ไว้กลับมาเอาคืนทีหลังนะ

425
00:29:57,760 --> 00:29:59,720
‎แอนน์คงตกใจและหวาดกลัวมาก

426
00:29:59,800 --> 00:30:03,360
‎เมื่อไวแอตต์ดึงสร้อยคอไป

427
00:30:03,440 --> 00:30:06,040
‎เครื่องเพชรนั้นเป็นที่เข้าใจกัน
‎ในราชสำนักทิวเดอร์ว่า

428
00:30:06,120 --> 00:30:08,080
‎เป็นสัญลักษณ์ลึกซึ้ง

429
00:30:09,080 --> 00:30:11,080
‎เฮนรี่มอบเครื่องเพชรให้แอนน์เป็นของขวัญ

430
00:30:11,160 --> 00:30:15,120
‎และการทำอย่างนั้นแสดงว่า
‎เขากำลังทำเครื่องหมายอาณาเขต

431
00:30:16,760 --> 00:30:18,080
‎ดีมาก

432
00:30:18,160 --> 00:30:20,240
‎เยี่ยมมาก

433
00:30:26,920 --> 00:30:28,120
‎อีกทีแล้วครับฝ่าบาท

434
00:30:29,680 --> 00:30:32,560
‎เกมต่อไปข้าจะชนะ

435
00:30:33,360 --> 00:30:35,040
‎เจ้าคือเกมไปเสียแล้ว

436
00:30:43,360 --> 00:30:44,680
‎ที่จริงแล้ว

437
00:30:45,960 --> 00:30:47,840
‎เกมนี้เป็นของกระหม่อมแล้ว

438
00:30:58,800 --> 00:31:00,840
‎เฮนรี่คลั่งไคล้ความบริสุทธิ์

439
00:31:00,920 --> 00:31:04,640
‎เขาสนว่าแคทเธอรีนแห่งอารากอน
‎เป็นสาวบริสุทธิ์ตอนแต่งงานกับเธอ

440
00:31:04,720 --> 00:31:06,840
‎เขาสนว่าแอนน์ต้องเป็นสาวบริสุทธิ์

441
00:31:06,920 --> 00:31:09,720
‎เพราะแปลว่าเขาเป็นชายคนแรกที่ได้เธอ

442
00:31:10,240 --> 00:31:14,640
‎ดังนั้นการคิดว่าไวแอตต์อาจจะได้ใกล้ชิดเธอ

443
00:31:14,720 --> 00:31:19,080
‎ทำให้เกิดความรู้สึกคลางแคลงใจนิดหน่อย

444
00:31:19,160 --> 00:31:21,800
‎และในหนังสือเล่มแรกของนาง
‎นางอ้างไม่ใช่เหรอว่า…

445
00:31:21,880 --> 00:31:23,360
‎- ใช่
‎- ใช่แล้ว ขอบคุณ…

446
00:32:24,240 --> 00:32:26,240
‎หม่อนฉันไม่ได้มอบสร้อยคอให้เขา

447
00:32:26,320 --> 00:32:27,160
‎เขาขโมยไปเพคะ

448
00:32:29,680 --> 00:32:31,880
‎ข้าต้องไว้ใจเจ้าได้ แอนน์

449
00:32:33,400 --> 00:32:34,280
‎ไว้ใจหม่อมฉันเหรอ

450
00:32:36,960 --> 00:32:38,920
‎แล้วสิ่งที่พระองค์ทำกับพี่สาวหม่อมฉันล่ะ

451
00:32:41,120 --> 00:32:43,800
‎แมรี่บอกชัดเจนว่าไม่ใช่ลูกข้า

452
00:32:44,600 --> 00:32:45,880
‎และถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด

453
00:32:46,680 --> 00:32:49,800
‎ข้าไม่ใช่กษัตริย์องค์แรก
‎ที่นางมีความสัมพันธ์ด้วย

454
00:32:51,560 --> 00:32:54,840
‎แล้วที่พระองค์อารมณ์ร้อน
‎และเกลียดชังพวกนอกรีต

455
00:32:56,160 --> 00:32:57,600
‎ทำไมหม่อมฉันต้องเชื่อใจพระองค์

456
00:33:02,720 --> 00:33:03,600
‎เชื่อไม่ได้

457
00:33:17,440 --> 00:33:18,280
‎ขอได้ไหม

458
00:33:26,520 --> 00:33:27,400
‎ไม่

459
00:33:28,960 --> 00:33:29,960
‎อย่าฝืน

460
00:33:31,440 --> 00:33:33,200
‎ไม่ด้วยหลายเหตุผล

461
00:33:34,320 --> 00:33:36,760
‎ข้าคิดเหตุผลที่จะไม่จูบเจ้าไม่ได้สักข้อ

462
00:33:40,240 --> 00:33:42,960
‎แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราพูดถึงใช่มั้ยเพคะ

463
00:33:46,720 --> 00:33:47,720
‎ข้าต้องการเจ้า

464
00:33:54,040 --> 00:33:54,960
‎หม่อมฉันรู้

465
00:34:02,920 --> 00:34:03,800
‎ครั้งนี้

466
00:34:05,680 --> 00:34:07,320
‎เราจะเล่นตามกฎของหม่อมฉัน

467
00:34:22,320 --> 00:34:23,320
‎ความมัวเมา

468
00:34:24,920 --> 00:34:27,000
‎ตั้งแต่ตอนนั้นเลย

469
00:34:30,120 --> 00:34:31,400
‎แต่ข้าทำไม่ได้

470
00:34:33,160 --> 00:34:34,800
‎ปล่อยให้พระองค์จูบข้าไม่ได้

471
00:34:35,440 --> 00:34:37,280
‎ข้าต้องคิดถึงชื่อเสียง

472
00:34:38,120 --> 00:34:40,720
‎ต้องหาสามี ต้องคิดถึงชีวิต

473
00:34:40,800 --> 00:34:43,240
‎เคยพยายามปฏิเสธผู้ชายอย่างเฮนรี่มั้ย

474
00:34:44,240 --> 00:34:46,120
‎ไม่มีประโยชน์เพราะเขาไม่ฟังหรอก

475
00:34:48,000 --> 00:34:50,240
‎ข้าจึงตัดสินใจเดินจากมา

476
00:34:51,160 --> 00:34:52,160
‎กลับบ้านไป

477
00:34:58,560 --> 00:35:02,120
‎(ปราสาทฮีเวอร์
‎ประเทศอังกฤษ)

478
00:35:03,440 --> 00:35:06,560
‎ข้าหยุดคิดถึงเจ้าไม่ได้เลยสักวินาทีเดียว

479
00:35:06,640 --> 00:35:07,520
‎นี่เป็นแผนของเจ้าเหรอ

480
00:35:08,640 --> 00:35:12,000
‎กลับไปฮีเวอร์
‎แล้วปล่อยให้ข้าปวดใจเพราะคิดถึงเจ้า

481
00:35:12,600 --> 00:35:14,200
‎ถ้านั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องการ ก็ได้ผลแล้ว

482
00:35:14,280 --> 00:35:18,120
‎เพราะข้ายอมทำทุกอย่าง
‎ขอแค่ได้อยู่กับเจ้าสักนาทีเดียว

483
00:35:18,960 --> 00:35:21,920
‎เจ้าคงรู้สึกถึงความเจ็บปวด
‎ที่ต้องพรากจากกันอย่างข้าบ้าง

484
00:35:23,080 --> 00:35:24,320
‎เราใจตรงกัน

485
00:35:25,760 --> 00:35:29,000
‎มีเหตุผลยิ่งใหญ่อะไร
‎เจ้าถึงอยู่ห่างจากอ้อมกอดข้า

486
00:35:33,560 --> 00:35:38,040
‎เรารู้จากจดหมายของเฮนรี่ว่า
‎แอนน์ไม่ได้เขียนตอบเขาตลอด

487
00:35:38,120 --> 00:35:39,440
‎เมื่อเขาเขียนถึงเธอ

488
00:35:41,240 --> 00:35:44,280
‎เราไม่รู้ว่าเธอวางแผนยื้อเวลารึเปล่า

489
00:35:44,360 --> 00:35:45,440
‎ว่านี่เป็นแผนการ

490
00:35:45,520 --> 00:35:49,880
‎หรือเป็นแค่ความรู้สึกไม่รู้ว่าจะทำยังไง

491
00:35:49,960 --> 00:35:53,400
‎และรู้สึกรับความสนใจนี้ไม่ไหว

492
00:35:56,760 --> 00:35:58,720
‎จดหมายพวกนั้นค่อนจ้างโจ่งแจ้งทีเดียว

493
00:36:02,080 --> 00:36:04,760
‎พ่อบอกนอร์โฟล์กว่าเพราะเจ้าถือผิดด้าน

494
00:36:09,320 --> 00:36:10,920
‎คิดว่าพระองค์ฆ่าเองรึเปล่า

495
00:36:11,920 --> 00:36:14,720
‎แหม โบราณว่าไว้ให้มัดใจด้วยกระเพาะ

496
00:36:14,800 --> 00:36:18,640
‎เฮนรี่ส่งเนื้อสัตว์ไปให้แอนน์ เป็นเนื้อกวาง

497
00:36:18,720 --> 00:36:19,800
‎และบอกว่า

498
00:36:19,880 --> 00:36:22,440
‎"เมื่อเจ้าใส่เนื้อนี้เข้าปาก จงคิดถึงข้า"

499
00:36:23,280 --> 00:36:25,200
‎ฉันคิดว่าค่อนข้างชัดเจนนะว่าเขาสื่ออะไร

500
00:36:26,200 --> 00:36:28,120
‎มัดใจข้าสำเร็จนะ

501
00:36:28,640 --> 00:36:31,680
‎- โรแมนติกเสียจริง
‎- นี่มาพร้อมกับกวาง

502
00:36:32,880 --> 00:36:34,920
‎พี่จะอ่านมั้ย หรือให้ข้าอ่าน

503
00:36:35,000 --> 00:36:36,120
‎แอนน์ ลูกอ่านเถอะ

504
00:36:36,200 --> 00:36:37,240
‎อ่านสิ เรารอฟังอยู่

505
00:36:41,720 --> 00:36:44,200
‎"แอนน์ ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว "

506
00:36:44,280 --> 00:36:47,800
‎"ก็ได้ เจ้าทำสำเร็จแล้ว
‎เจ้าทำให้ข้ากลายเป็นคนสิ้นหวัง "

507
00:36:47,880 --> 00:36:50,920
‎"ข้ากลายเป็นคนโง่ และเจ้ารู้ดี

508
00:36:51,000 --> 00:36:53,120
‎และอาจจะสนุกที่ข้าเป็นแบบนี้"

509
00:36:53,200 --> 00:36:56,520
‎"ข้าเริ่มสงสัยแล้วว่า
‎เจ้าเคยชอบข้าตั้งแต่แรกรึเปล่า"

510
00:36:56,600 --> 00:36:57,840
‎แหม ช่างยั่วเย้า

511
00:36:58,600 --> 00:37:01,000
‎"ข้าอยากรู้ เจ้ายินดีจะเป็น…"

512
00:37:04,360 --> 00:37:05,280
‎อ่านสิ

513
00:37:10,120 --> 00:37:12,760
‎"เจ้ายินดีจะเป็นนางสนมของข้าไหม"

514
00:37:13,960 --> 00:37:17,320
‎"เจ้าจะมีสิทธิ์ผูกขาด ข้ายินดีสละคนอื่น"

515
00:37:17,400 --> 00:37:19,000
‎- "จะมีแค่เจ้าคนเดียว"
‎- พอ

516
00:37:21,040 --> 00:37:22,520
‎อย่างน้อยพระองค์ก็รู้จักเลือก

517
00:37:24,280 --> 00:37:26,160
‎ข้านึกว่าเรามีสิ่งพิเศษกัน

518
00:37:26,240 --> 00:37:28,960
‎ลูกรัก ลูกก็รู้นี่ว่าพระองค์ต้องการอะไร

519
00:37:29,040 --> 00:37:31,600
‎ไม่ ลูกไม่มีวันเป็นเมียน้อยใครทั้งนั้น

520
00:37:35,840 --> 00:37:37,360
‎เจ้ามันเหลือเกินเลย

521
00:37:41,720 --> 00:37:44,960
‎แอนน์ไม่อยากเชื่อว่าเฮนรี่ยังไม่เข้าใจ

522
00:37:45,040 --> 00:37:48,360
‎เธอไม่ต้องการเป็นนางสนมของเขา

523
00:37:48,440 --> 00:37:51,440
‎มันผิดกับที่เธอคาดไว้เลย
‎เธอมีค่ามากกว่านั้น

524
00:37:51,520 --> 00:37:53,680
‎เธอได้รับการเลี้ยงดูให้เป็นคนที่ยอดเยี่ยม

525
00:37:53,760 --> 00:37:56,480
‎เฮนรี่จะต้องคิดให้ดีกว่านี้อีกมาก

526
00:38:12,480 --> 00:38:13,440
‎โอเคไหม

527
00:38:14,800 --> 00:38:17,080
‎พ่อพูดถูก พระองค์ต้องการแค่อย่างเดียว

528
00:38:17,160 --> 00:38:19,120
‎ข้าว่าไม่จริงหรอก

529
00:38:19,760 --> 00:38:22,080
‎พระองค์จะไม่ตกหลุมรักพี่ได้ยังไง แอนน์

530
00:38:25,360 --> 00:38:26,840
‎ข้านึกว่าพระองค์อาจเคย…

531
00:38:27,800 --> 00:38:28,640
‎รักข้าจริงๆ

532
00:38:28,720 --> 00:38:31,360
‎ข้าเกือบหลงคิดว่าจะไปกันได้

533
00:38:31,440 --> 00:38:34,080
‎ถึงคิดด้วยซ้ำว่าจะเป็นยังไงถ้าได้เป็น…

534
00:38:34,160 --> 00:38:35,040
‎อะไร ราชินีเหรอ

535
00:38:35,840 --> 00:38:39,800
‎ใช่ ข้าบ้าคิดไปชั่วครู่ว่าอย่างนั้นจริงๆ

536
00:38:40,720 --> 00:38:44,440
‎คิดดูสิว่าจะทำอะไรได้บ้าง
‎สร้างความเปลี่ยนแปลงเพื่อสิ่งที่ดีกว่า

537
00:38:44,520 --> 00:38:46,240
‎การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจริงๆ

538
00:38:47,280 --> 00:38:48,600
‎และรองเท้า

539
00:38:48,680 --> 00:38:50,160
‎- รองเท้าเยอะแยะ
‎- เงียบเลย

540
00:38:57,160 --> 00:38:58,880
‎พี่จะเป็นราชินีที่ดีมากแน่

541
00:39:00,800 --> 00:39:02,600
‎แต่พระองค์มีราชินีอยู่แล้ว แอนน์

542
00:39:06,320 --> 00:39:08,120
‎และประชาชนรักแคทเธอรีน

543
00:39:10,080 --> 00:39:11,080
‎ข้าจะเขียนตอบไป

544
00:39:13,160 --> 00:39:15,720
‎ไล่ให้ไปเสนอกับเสื้อคลุมของโวลซีย์ซะ

545
00:39:15,800 --> 00:39:17,400
‎และอย่าติดต่อข้าอีก

546
00:39:20,720 --> 00:39:21,600
‎มานี่

547
00:39:26,280 --> 00:39:28,120
‎เจ้าเป็นผู้ชายคนเดียวที่ข้าต้องการ จอร์จ

548
00:39:34,680 --> 00:39:41,560
‎แอนน์กำลังเล่นกับไฟ
‎ด้วยการเลือกที่จะยั่วยุกษัตริย์อังกฤษ

549
00:39:41,640 --> 00:39:45,680
‎ฐานะทางการเงินของครอบครัวเธอ

550
00:39:45,760 --> 00:39:50,320
‎สถานะ โอกาสทุกอย่าง
‎ขึ้นอยู่กับความโปรดปรานของเฮนรี่

551
00:39:50,400 --> 00:39:54,760
‎ดังนั้นการเลือกที่จะดื้อรั้น

552
00:39:54,840 --> 00:39:58,000
‎และปกป้องตัวเอง

553
00:39:58,080 --> 00:40:01,440
‎ที่จริงแล้วเธอกำลังทำให้ทั้งครอบครัวต้องเสี่ยง

554
00:40:12,720 --> 00:40:13,680
‎เราต้องคุยกัน

555
00:40:14,680 --> 00:40:16,040
‎ไม่มีอะไรต้องคุย

556
00:40:16,120 --> 00:40:18,960
‎ข้าเขียนจดหมายถึงเจ้า หลายฉบับ

557
00:40:19,040 --> 00:40:20,240
‎และหม่อมฉันก็ตอบไป

558
00:40:20,320 --> 00:40:22,040
‎เงื่อนไขของข้าไม่ดีพอรึไง

559
00:40:22,120 --> 00:40:24,160
‎เงื่อนไขของพระองค์ทำให้หม่อมฉันอับอาย

560
00:40:24,240 --> 00:40:25,440
‎กล้าดียังไง

561
00:40:26,200 --> 00:40:27,520
‎เจ้าจะมีทุกอย่าง

562
00:40:27,600 --> 00:40:29,320
‎ทรงทราบเหรอว่าหม่อมฉันต้องการอะไร

563
00:40:30,200 --> 00:40:33,360
‎เจ้ารู้ไหมว่าการถูกกษัตริย์แห่งอังกฤษรัก
‎หมายความว่าไง

564
00:40:33,440 --> 00:40:34,920
‎เพคะ แปลว่าได้เป็นภรรยาน้อย

565
00:40:35,000 --> 00:40:37,120
‎อนาคตจบสิ้น
‎พระองค์จะทำกับหม่อมฉันเช่นนั้นไม่ได้

566
00:40:37,200 --> 00:40:39,120
‎ข้ารักเจ้า แอนน์!

567
00:40:42,600 --> 00:40:43,640
‎ข้ารักเจ้า!

568
00:40:47,080 --> 00:40:48,760
‎และข้าคิดว่าเจ้าก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

569
00:40:52,840 --> 00:40:53,800
‎ยังไม่พอเพคะ

570
00:40:57,000 --> 00:40:59,880
‎ไม่พอสำหรับแอนน์ โบลินสินะ

571
00:41:03,520 --> 00:41:04,920
‎พอสำหรับพระองค์หรือเพคะ

572
00:41:13,840 --> 00:41:14,920
‎ไม่ว่านี่คืออะไร

573
00:41:15,560 --> 00:41:16,480
‎ในอดีต

574
00:41:18,640 --> 00:41:19,640
‎มันจบแล้ว

575
00:41:25,880 --> 00:41:27,080
‎ทรงกลับไปซะ

576
00:41:34,880 --> 00:41:36,680
‎เจ้ากำลังทำพลาดมหันต์

577
00:41:47,440 --> 00:41:48,880
‎นังเด็กโง่

578
00:41:50,160 --> 00:41:53,840
‎เจ้าทิ้งอนาคตของตัวเอง
‎อนาคตของครอบครัว

579
00:41:53,920 --> 00:41:55,240
‎ทุกอย่างที่เราทุ่มเทสร้างขึ้นมา

580
00:41:59,440 --> 00:42:00,600
‎เจ้าทำอะไรลงไป

581
00:42:32,400 --> 00:42:36,320
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ